این کار چطور آغاز شد

همه‌چیز با یک گفت‌وگو شروع شد. تمیم عالم‌یار و برادرش محمد اقبال عالم‌یار، پس از دیدن برنامه‌های زیست‌محیطی و سفری عمران وادان، به این نتیجه رسیدند که فقط تماشای طبیعت کافی نیست — باید برای احیای آن قدمی برداشت.

فردای آن روز، تنها با عزم راسخ و امکانات اندک، اولین ۱۲ نهال خود را در دامنه‌های خشک شهرک حاجی نبی نشاندند — جایی که هیچ سبزه‌ای دیده نمی‌شد. نه بودجه، نه سازمان، نه برنامه‌ای پیچیده — فقط یک باور ساده: اگر بنشانیم، امید ریشه می‌گیرد.

"

به جای آن‌که فقط طبیعت را تماشا کنیم، باید برای احیای آن کاری بکنیم. فردای آن روز، اولین ۱۲ نهال خود را نشاندیم.

آن کار کوچک — دو برادر، دوازده نهال، یک تپهٔ خاکی — آغاز «هر درخت برای یک امید» شد. آنچه با یک تعهد شخصی شروع شد، به‌سرعت در دل کسانی هم‌صدا شد که دل‌شان از خشک شدن سرسبزی کابل خون بود.